|
Gmina Łukta
Gmina Łukta leży w województwie warmińsko- mazurskim. Obejmuje obszar 185 km2.
Fizjograficznie położona jest na styku Pojezierza Olsztyńskiego oraz Iławskiego, w strefie ścierania się klimatów morskiego z kontynentalnym, które charakteryzują się niskimi temperaturami średniorocznymi, znaczną wilgotnością powietrza oraz stosunkowo wysokim poziomem opadów.
Urozmaicona, polodowcowa rzeźba terenu z bardzo licznymi wzgórzami morenowymi oraz zagłębieniami rynnowym i nieckowatymi, poprzecinanymi sandrowymi równinami i pozostałościami ostatniego zlodowacenia - bardzo licznymi jeziorami rynnowymi (10 % powierzchni gminy), bogata szata roślinna z dużym udziałem lasów (53,1 % obszaru).
Na zasoby surowców naturalnych składają się przede wszystkim złoża surowców mineralnych wykorzystywanych głównie do produkcji materiałów budowlanych i nawożenia w rolnictwie oraz złoża torfów. Podstawowe bogactwo gminy stanowią jednak surowce pochodzenia rolnego i leśnego.
Ludność gminy - ok. 4460 mieszkańców - zamieszkuje w 36 miejscowościach, z których 18 to wsie sołeckie.
W 1352 roku miejscowość Łukta otrzymała przywilej lokacyjny.
|
Sposoby kontaktu z Urzędem Gminy Łukta |
Nasz adres:
ul. Mazurska 2
14-105 Łukta |
|
Elektroniczna Skrzynka Podawcza |
|
tel./fax +48 89 647 50 70 |
adresy e-mail:
lukta@lukta.com.pl
lukta@bip.lukta.sprint.com.pl |
Herb Łukty - 5 pałek wodnych, wychodzących z wody jest mocno związany z jej historią i położeniem. Nazwa miejscowości i gminy pochodzi od staropruskiego słowa "LUCTE", oznaczającego sitowie. Początkowo w herbie znajdowała się ta właśnie roślina. W 1939 roku zastąpiona została pałkami wodnymi, które symbolizują 5 dróg wiodących do Łukty.
Unikalne środowisko przyrodnicze i krajobraz są szczególnym bogactwem Gminy Łukta, czyniąc z niej obszar niezwykle atrakcyjny dla turystyki i rekreacji. Łukta charakteryzuje się bardzo dużym udziałem wód powierzchniowych (10 % powierzchni tj. ok. 18 km2), wśród których duże jeziora rynnowe takie jak:jezioro ISĄG,jezioro MARĄG,jezioro GIL, jezioro DŁUGIE, Łoby, Tabórz, Ruskie i Szeląg, stwarzają możliwości rozwoju żeglarstwa, natomiast ok. 200 małych jeziorek i oczek wodnych, jak szafiry rozsianych pośród lasów i pól, zaprasza do wędkowania i rekreacji.
Ponad 50 % terytorium gminy pokrywają lasy, tworzące w południowej części gminy kompleks o charakterze puszczańskim (Lasy Taborskie).
Wielkie obszary leśne stwarzają specyficzny mikroklimat. Zwiększają wilgotność powietrza, łagodzą zmiany temperatury i zmniejszają prędkość wiatrów. Stanowią również doskonały filtr powietrza. Nie na darmo, więc lasy zaliczono do obiektów przyrodniczych najbogatszych w walory turystyczne, uzdrowiskowe i zdrowotno-rekreacyjne.
W łukciańskich lasach króluje najpiękniejsza z sosen - sosna taborska. Jej smukłe gładkie pnie, bez guzów i sęków,w epoce żaglowców zrobiły karierę jako najdoskonalszy materiał na maszty.
Duże zróżnicowanie środowiska przyrodniczego stwarza doskonałe warunki do życia bogatej i różnorodnej gatunkowo faunie i florze.
Świat zwierzęcy reprezentowany jest przez zwierzynę płową, ptactwo wodno-błotne i drapieżne, wiele gatunków ryb, chronione płazy i gady. Występuje tu wiele gatunków zagrożonych i ginących, umieszczonych w "Czerwonej Księdze Zwierząt" (żółw błotny, rybołów, orzeł bielik, żuraw, wydra, bóbr, niektóre sokoły, puchacze).
Miłośnicy ptaków znajdą tu wiele, rzadko gdzie indziej spotykanych gatunków takich jak perkozy, kormorany, kruki, bociany, czaple, gęsi i kaczki oraz duże skupisko orlika krzykliwego. Świat roślinny charakteryzuje różnorodność gatunkowa zespołów bagiennych, łąkowych ileśnych.Ze względu na te wybitne walory przyrodnicze 90 % obszaru gminy objęte jest strefą krajobrazu chronionego.
W jej obrębie znajdują się 3 rezerwaty przyrody: "Ostoja Bobra na rzece Pasłęka i jeziorze Isąg", "Sosny Taborskie", " Wyspa Lipowa". W najbliższym czasie utworzony zostanie czwarty rezerwat - na mezotroficznym jeziorze Długim, chroniący reliktową roślinę - poryblin jeziorny.
 Andrzej Kossowski
 drukuj
 wyślij znajomemu
|
|
